Blog · Genel · Erhan Ali Yılmaz ·
Mindfulness Eğitmenliği: Kimler İçin Uygun, Kimler İçin Değil
Bu sayfaya çoğu insan "mindfulness eğitmeni nasıl olunur" diye arayarak geliyor. Ama sorunun altında genellikle başka bir soru duruyor: bana göre mi?
Adımları ayrı bir sayfada topladık — mindfulness eğitmeni nasıl olunur: yol haritası. Burada onu tekrar etmeyeceğiz. Burada, kimsenin pek açık konuşmadığı tarafı konuşacağız: bu yol kime yakışır, kime henüz yakışmaz.
Önce mesleğin gerçek tarifi
Mindfulness eğitmenliği, bir teknik öğretmek değil. Bir odada oturup insanların dikkatiyle ne olduğunu izlemek, sonra o odadaki sessizliği yönetebilmek.
Çoğu kişinin hayal ettiği sahne şu: rehberli bir meditasyon okuyorsun, insanlar rahatlıyor, teşekkür ediyorlar. Gerçek sahne genellikle şu: bir katılımcı "hiçbir şey hissetmedim" diyor, bir diğeri ağlıyor, üçüncüsü telefonuna bakıyor, ve senin bunların hiçbirini düzeltmen gerekmiyor — sadece orada kalabilmen gerekiyor.
İşin zorluğu bilgi değil. Zorluk, bir şeyi çözmeden orada durabilmek.
Bu yol sana uygun olabilir: beş işaret
1. Kendi pratiğin zaten var ve devam ediyor.
En belirleyici işaret bu. Sertifika almak için değil, hayatının bir parçası olduğu için oturuyorsan doğru yerdesin. Ölçü şu: son altı ayda kimse görmeden, kimseye anlatmadan kaç kez oturdun?
2. Öğretmek seni yoruyor değil, besliyor.
Bir şeyi başkasına anlatırken enerjin düşüyor mu yoksa artıyor mu? İçe dönük olmak engel değil — birçok iyi eğitmen içe dönüktür. Ama grubun karşısında olmak seni sistematik olarak boşaltıyorsa, bu bir uyarı.
3. Bilmemekle barışıksın.
Sana "neden hep aynı düşünce geliyor" diye soracaklar ve doğru cevap çoğu zaman "bilmiyorum, birlikte bakalım" olacak. Her soruya cevabı olan biri olmak istiyorsan bu meslek seni sürekli yaralar.
4. Sessizliğe tahammülün var.
Bir grup sustuğunda çoğu insan konuşarak doldurur. Eğitmenlikte o boşluk çalışmanın kendisidir. Sessizliği doldurma refleksin varsa öğrenilebilir — ama önce fark edilmeli.
5. Sabrın var.
Bu bir meslek olarak yavaş kuruluyor. İlk grubunu toplamak, ilk kurumsal işini almak, düzenli bir takvim oluşturmak zaman alıyor. Hızlı gelir arayan biri için doğru kapı değil.
Acele etme: dört işaret
1. Kendi zorluğunu çözmek için geliyorsan.
En sık gördüğümüz şey bu ve en anlaşılır olanı. Kaygı, tükenmişlik ya da bir kayıp sonrası mindfulness'la tanışan insanlar sık sık eğitmenliğe yöneliyor.
Şunu açıklıkla söyleyelim: eğitmenlik terapi değildir ve terapinin yerini tutmaz. Kendi süreci hâlâ taze olan biri, grubun getirdiği malzemeyi taşımakta zorlanır. Önce kendi işini bir yere oturt; eğitmenlik ondan sonra da orada duruyor olacak.
2. Beklentin kısa vadeli gelirse.
Dürüst olalım: sertifika aldığın ay para kazanmaya başlamıyorsun. Çoğu eğitmen ilk dönemde ücretsiz ya da düşük ücretli gruplarla başlıyor, kendi çevresinden ilerliyor ve gelir birkaç yıl içinde kuruluyor. Bunu bilerek başlayan biri yolda kalmıyor; aksini uman biri altı ay sonra bırakıyor.
3. Pratiğin sertifikayla başlayacaksa.
"Programa başlayınca düzenli pratiğe de başlarım" cümlesi neredeyse hiç tutmuyor. Program pratiği derinleştirir, kurmaz. Haftada üç gün on dakikayla başlayıp bunu üç ay sürdürebiliyorsan, hazırsın.
4. "İnsanları rahatlatmak" istiyorsan.
Mindfulness bir rahatlama tekniği değil. Bazen rahatlatır, bazen tam tersini yapar — uzun süredir bakılmamış olan şey yüzeye çıkar. Amacın insanları iyi hissettirmekse, ilk zor grupta ne yapacağını bilemezsin.
Üç dürüst soru
Psikoloji ya da PDR mezunu olmam gerekir mi?
Hayır. Eğitmenler öğretmenlikten mühendisliğe, hekimlikten sanata çok farklı alanlardan geliyor. Ama bir sınır var ve net: eğitmenlik terapi değildir. Bir katılımcıda klinik bir tablo görünüyorsa iş, yönlendirmektir. Bu sınırı bilmek, hangi diplomaya sahip olduğundan daha önemli.
Kaç yıl pratik gerekir?
Rakam veren kaynaklara temkinli yaklaş. Uluslararası standartların ortak paydası bir yıl sayısı değil, üç şey: düzenli kişisel pratik, en az bir sessiz inziva deneyimi ve süpervizyon altında ders verme.
Sertifika iş garantisi mi?
Hayır — ve bunu söyleyen bir program varsa, ilk uyarı işareti odur. Sertifika bir eşiktir; iş, sonrasında kurduğun pratikten ve görünürlükten geliyor.
Hazır olduğunu nereden anlarsın?
Üç ölçüt:
- Süreklilik. Son üç aydır, kimse görmeden, haftada en az üç gün oturuyorsun.
- Dayanıklılık. Kendi zor bir duygunla, çözmeye çalışmadan on dakika kalabiliyorsun.
- Yönelim. Bir başkası zorlandığını anlattığında ilk refleksin çözüm önermek değil, dinlemek.
Üçü de sende varsa, sıradaki adım programı seçmek. Nelere bakılacağını ve Mindfulness Academy'nin programının bu kriterlere nasıl oturduğunu yol haritası sayfasında anlattık; programın içeriği, kadrosu ve başvurusu için Mindfulness 2.0 Eğitmenlik Eğitimi.
Henüz üçü birden yoksa, acele edecek bir şey yok. Kendi pratiğini kurmak için mindfulness nedir ve mindfulness egzersizleri sayfaları başlangıç için yeterli; yapılandırılmış bir zemin istersen MBSR bu iş için tasarlandı.
Sıkça sorulan sorular
Mindfulness eğitmeni olmak için hangi bölümü okumak gerekir?
Belirli bir bölüm şartı yok. Eğitmenler çok farklı mesleklerden geliyor. Kritik olan, eğitmenliğin terapi olmadığını bilmek ve klinik bir tablo gördüğünde yönlendirebilmek.
Kendi kaygım varken eğitmen olabilir miyim?
Kaygı yaşamış olmak engel değil, çoğu zaman iyi bir eğitmenin kaynağıdır. Ama süreç hâlâ tazeyse önce kendi zemininin oturması gerekir.
Sertifika sonrası nasıl öğrenci bulunur?
Çoğu eğitmen kendi çevresinden ve küçük gruplardan başlıyor. Mindfulness Academy mezunları ayrıca mindfulness.com.tr rehberinde ücretsiz profil oluşturabiliyor.
Eğitmenlik tam zamanlı bir meslek olabilir mi?
Olabilir, ama genellikle hemen değil. Çoğu kişi mevcut işiyle birlikte yürütüp zamanla ağırlığı kaydırıyor.
Online eğitmenlik yapılabilir mi?
Evet. Online gruplar yaygınlaştı; farkı yönetmek gerekiyor — ekranda sessizlik ve beden okuma daha zor, bu yüzden gruplar daha küçük tutuluyor.